توسط :
به گزارش فاریاب خبر امروز ۱۸تیرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۴ برگی دیگر از تاریخ در مشهد مقدس حرم ملکوتی هشتمین امام رقم خورد امروز حرم، ماتمسرای تاریخ شد.
ظهر روز پنجشنبه، هوای مشهد نه از گرمای تیر، که از نفسهای سوزان میلیونها دلداده سنگینتر بود. در تیر ماهی دیگر درگرمایی سوزان همه آمده بودنند که بگویند همیشه در حمایت از ایران گام بر میداریم.
مشهد امروز فقط یک شهر نیست مشهد امروز تمام کشور است همه از سراسربرای تشیع رهبر عزیزمان آمده بودند تا یک صدا بگویند ما بر سر عهد خود مانده ایم حتی اگر رهبر عزیزمان از پیش ما رفته است و ما برخاسته ایم برای دفاع از خون امام شهیدمان ما خون خواهیم و این تازه اول راه است این تازه شروع کار ماست از این به بعد ما در میدان هستیم.
حرم، با آن گنبد طلایی که زیر آفتاب تیر، میدرخشید، برای همیشه، شاهد این وداع بزرگ تاریخی خواهد ماند؛ وداعی که پایان نبود، آغاز یک انتظار تازه بود
این مردم امروز نه از روی تکلیف آمده بودند نه برای تماشا بلکه برای وداعی جانسوز آمده بودنند با پرچم های خونخواهی یالثارات الحسین،یالثارات الخامنه ای خیابان با پرچم خونخواهی قرمز شده است یعنی ما خونخواه رهبر شهید هستیم و رهبرمان را تنها نمیگذاریم
ضریح مطهر امام رضا (ع) که همیشه پناهگاه دلهای مضطرب بود، این بار میزبان پیکری شد که خود، سالها پناهگاه یک ملت بود.
وقتی تابوت را از دور دیدم، یک دفعه یاد حضرت زینب (س) افتادم. یاد آن خواهری که در کربلا، با دل شکسته اما قامتی استوار، روضه خواند.
امروز، ما هم روضهخوان همان عشقی بودیم که سیدمان برای امام حسین (ع) داشت. راستی اگر امروز اینجا بود، چه میگفت؟ شاید همان را که من در گوش دلم زمزمه میکردم: «آقا جان، تو رفتی که بمانی… ما ماندیم که برویم… اما راهت را، حتی اگر تنها بمانیم، ادامه میدهیم.»
وقتی خاک روی تابوت میریزند عده ای میگوییند حالا دیگه تموم شد اما ما تازه اول راه هستیم .چون سید ما، درست مثل حسین (ع)، با رفتنش، ما را زنده تر و ماندگارتر کرد.
این مردم امروز با همان دل های شکسته، اما با عهدهای تازه، از حرم بیرون می آیند.
آسمان مشهد، با آن هوای غبارگرفته، گویی اشک میریزد و من با خودم گفتم: خوشا به حالشان که امروز اینجا بودند؛
انتهای خبر/قلندری
